Leeftijd: 25 jaar
(Ingezonden door de zus van Dennis,
Simone L Bender-du Prée)
Het is nu iets meer dan 2 jaar geleden dat Dennis is overleden.
Die dag zal voor altijd in mijn geheugen gegrift staan, nooit
vergeet je dat ene moment, dat je hoort dat diegene waar je zo
van houd, overleden is.
Dennis is op 19 januari 1998 omgekomen in een brand, tesamen
met zijn 2 honden Yankee en Beppie.
De brand is uitgebroken in zijn keuken, het schijnt dat hij s'nachts
thuis is gekomen, en honger heeft gehad, en heeft hij de frituurpan
opgezet, maar is in slaap gevallen.
De omwonende buren zijn wakker geworden door het doordringend
geblaf van zijn honden, en sommige zagen de rook ook hun huis
binnendringen. Zij hebben hun leven te danken aan die 2 lieve
honden, als zij niet hadden geblaft, had de ramp nog veel groter
geweest. Maar voor Dennis mocht het geblaf niet meer baten, hij
was al te ver weggegleden.
Het enige "geluk" is dat hij er weinig van heeft gemerkt,
tenminste dat hopen we maar. Hij is gevonden op de bank in zijn
woonkamer, het vuur heeft hem niet bereikt.
We hebben hem ook mogen zien, hij was bijna over zijn gehele
lichaam derde graads verbrand. De honden daarentegen hebben alles
bewust mee moeten maken, zij blafte nog tot 5 minuten voor de
brandweer arriveerde, maar het was ook voor hun te laat.
Het vreemde is, dat Dennis altijd heel bang was voor vuur. Dat
zei hij dan ook altijd, het heeft zelfs 2 jaar geduurd eer hij
zijn gaskachel liet repareren, hij zat nog liever in de kou,
dan dat hij zou stikken door koolstofdioxide. Zijn kachel heeft
hij 2 maanden voor zijn dood toch laten repareren. Een week voor
zijn dood, liet hij zien dat zijn broek verbrand was, doordat
hij zijn broek te drogen had gehangen over de kachel.
En er waren meer van dat soort voorvallen, wat allemaal met vuur
te maken had...toeval? Ik weet het niet......
Dennis was een hele spontane,vrolijke jongen, hij had heel
veel kennissen, maar zijn familie kwam voor hem op de eerste
plaats. Veelvuldig werd dit op de begrafenis uitgesproken.
De begrafenis was mooi (voor zover je het mooi kan noemen) het
was ook heel druk. Er werd muziek gedraaid van, Robbie Williams,
R.Kelly, Paul de leeuw, Bill Medley , en de Riverdance, laatsgenoemde
was hij een groot fan van.
Het was die dag wisselvallig weer, maar ik weet nog dat tijdens
de dienst, er steeds een zonnestraal op zijn witte kist scheen,
ik vond dat een mooi iets.
Een paar maanden voor zijn dood zei hij: Als ik dood ga, ga
ik spectaculair. Hij bedoelde er mee, dat hij een grote begrafenis
wou. Nou spectaculair is hij gegaan. De beelden van de brand
zijn door sommige tv zenders in het journaal uitgezonden. Mijn
broer is gefilmt bij het graf, voor het progamma "nachtgedachten"
van de KRO.
Zijn graf is in grieks/romijnse stijl, daar hield hij van.
Door een kunstenaar, zijn de honden in het brons nagemaakt, en
er staat een manshoog Davidsbeeld op.
Veel mensen blijven er stilstaan, en dat doet ons wel goed.
Je hoort vaak mensen zeggen, "ach, het slijt" en
"de scherpe kantjes gaan er vanaf".....Nou ik geloof
daar niet zo in, als ik alleen al naar mijn ouders kijk, en dan
met name mijn moeder, dan geloof ik dat het nooit slijt. Wat
is ook erger dan het verliezen van je kind. Tuurlijk de pijn
zal mischien minder worden, maar slijten zal het nooit. Mijn
moeder zegt altijd, dat ze het aangevoeld heeft, dat er iets
boven haar hoofd hing.
Ze was al een tijdje niet lekker, had ook last van onrustige
dromen...Eigenlijk hebben we allemaal een beetje een voorgevoel
gehad.
We zijn verder niet gelovig, maar dat er "iets" is
daar geloven we inmiddels wel in.
Ik heb dit verhaal gestuurd omdat we zielsveel van Dennis
houden, elke dag word het gemis groter...
Lieve Dennis, nooit zullen we je vergeten.....
Je naam:
Je e-mail adres:
Je homepage:
Je boodschap:
Bekijk
hier mijn gastenboek.